سکوت، تاریکی، تنهایی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
مدت زیادی بود که فقط آینه صدایم را می شنید،آینه خسته نمی شد،آینه زخم نمی زد آینه خوب می شنید...
اشک هایم را درون آینه می ریختم و نمی ترسیدم از سراب های آینه....
اما
چند مدتی است که از روی خودم وحشت دارم،وحشت میکنم از آینه ها،در مقابل آینه لال میشوم....نه حرفی مانده و نه حس جدیدی. آینه برای من همدرد بود...و حال درد هایم دیگر دردنیستند زندگی ام شده اند...
مدتی است که مقابل هیچ آینه ای نمی ایستم،،، میترسم از آینه ها
برچسب:
نویسنده: آیلین صمیمی